Geen reservewiel

Vrijdag 14 oktober, 10.15 uur. ,,Once I was twenty years old”, zingt m’n dochter mee met de autoradio. ,,Once” was letterlijk gisteren en we lachen om de toepasselijkheid. Maar niet voor lang, vlak voor Koudum rijd ik lek op…, ja waarop eigenlijk? Even afgeleid door de bediening van de navigatieknop, iets te dicht bij de berm en klap! ,,Mama!”, klinkt het verwijtend, geschrokken naast me.

Vooraan in de Gerben Ypmastraat meteen maar geparkeerd, want de band protesteert. We horen de lucht eruit lopen, dus blijf ik staan waar we staan. ,,Ik sta in Koudum met een lekke band’’, meld ik m’n echtgenoot via mijn telefoon. ,,Bel de Mazda Service maar, daar zijn ze voor.” Dat advies volg ik dus op. ,,Vervelend”, zegt een vriendelijke vrouw uit het zuiden van Nederland, die nog nooit van Koudum heeft gehoord. Of ik een reservewiel of thuiskomer heb. Nou nee, een reparatieset met spuitbus.

,,Lek rijden gebeurt eigenlijk niet meer”, zei de dealer drie maanden eerder bij de aankoop, toen mijn man zijn zorgen uitte over thuiskomers en reparatiesetjes in plaats van reservewielen. Voorheen nam hij met name als we op vakantie gingen nog wel eens een gewoon reservewiel mee, maar we hebben het nooit nodig gehad.

De vrouw laat me weten dat er tussen een half uur en drie kwartier hulp komt. Binnen die tijd komt er een bergingsauto van Speerstra uit Workum de straat in gereden. Pardon, ik heb alleen maar een lekke band, denk ik bij mezelf. Speerstra pompt wat lucht in de band en constateert dat die vervangen moet worden. Maar hij ziet ook dat het geen gangbare maat is. ,,Eerst maar eens bij de verzekering informeren waar ik ‘m heen moet brengen”, waarop hij in de cabine van zijn auto klimt.

Dat duurt, maar dan komt ‘ie met het verlossende woord: ,,Ik mag ‘m naar Leeuwarden brengen”. ,,Naar Leeuwarden!?” ,,Ja, naar de dealer. Ik heb nog voorgesteld naar een bandenhandel te rijden, maar dat risico willen ze niet lopen.” Speerstra uit zijn kritiek op het ontbreken van reservewielen in moderne auto’s. ,,Dat doen ze vanwege de ruimte de het inneemt, maar er is ruimte zat.’’ Volgens mijn man zou het alles te maken hebben met het gewicht: ,,Het kan het verschil uitmaken tussen een belastingklasse meer of minder’’.

,,Je raadt nooit waar we naar op weg zijn”, app ik mijn wederhelft, als ik met de berger meerijd naar de dealer in Leeuwarden waar we de auto gekocht hebben. Al pratend missen we nog de afslag Leeuwarden-Oost en kunnen niet eerder keren dan bij Garyp, maar tegen lunchtijd zijn we bij Van den Akker in Leeuwarden.

,,Wat nou?”, reageert de verkoper geschrokken. Twee maanden eerder overhandigde hij ons de sleutels en een bos bloemen. ,,Een lekke band’’, antwoord ik. ,,O, ik schrok al toen ik die berger de straat in zag komen.’’ ,,Het gebeurde wel in Koudum en dan word ik hier helemaal naartoe gebracht.’’ ,,Ja, zo doen we dat bij Mazda’’, is de luchtige conclusie.

De juiste bandenmaat is op voorraad en na de lunch wordt de band verwisseld. ,,Mevrouw Hof, uw auto staat voor’’, klinkt het om 13.45 uur. Mooi, nog ruimschoots op tijd voor mijn afspraak om 15.00 uur in Emmeloord. De volgende dag ligt er wel een rekening van 240 euro voor de band in de brievenbus. Die moet ik bij de wegbeheerder zien te verhalen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *