Geen luiers bij gft

“Kan het gebruik van wasbare luiers, en het stimuleren ervan, helpen om de hoeveelheid afval terug te dringen?” Is dat een serieuze vraag?

In gemeente Noordoostpolder mogen vanaf 1 januari babyluiers niet meer in de gft-container worden gedeponeerd. Ik heb dat nooit begrepen en vind het dan ook niet meer dan logisch dat het niet meer mag, want wegwerpluiers bevatten plastic. Maar toen ik het persbericht van de gemeente op de sociale mediapagina’s van noordoostpolder.nieuws.nl doorplaatste, regende het onbegrip.

Continue reading →

Xenofobie

“Mensen zijn net als een bos bloemen, verschillende kleuren, maar samen één boeket”

Ik houd me tegen beter weten in graag voor dat ‘wij Nederlanders’ geen xenofoben zijn. Dat iedereen hier welkom is, dat we allemaal wereldburgers zijn en dat dit land net als in de zeventiende eeuw – toen Noordelijke Nederlanden – een vrijplaats is voor vluchtelingen. 

Continue reading →

M’n eigen straatje ‘schoongeveegd’

Langs 2,5 kilometer fietspad verzameld afval, merendeels bierblikjes.

Langs 2,5 km fietspad verzameld afval

‘Je eigen straatje schoonvegen’, heeft geen positieve klank. Het heeft een ondertoon van alleen oog hebben voor je eigen omgeving. Het is een cliché, net als ‘verbeter de wereld en begin bij jezelf’. Maar het is in beide gevallen toch vaak het enige wat je kunt doen. 25 jaar geleden nam mijn moeder tijdens een wandeling in de omgeving van haar huis vaak een zakje mee om het zwerfvuil in te verzamelen. Ik keek daar toen wat meewarig naar – alsof het een taakstraf was – maar vandaag heb ik haar voorbeeld gevolgd.

Continue reading →

Watersnoodramp anno nu

Tranen op het Land - Erik Driessen

Tranen op het Land – Erik Driessen

Dijkgraaf Hetty Klavers van waterschap Zuiderzeeland verstuurde gisteren onderstaande tweet over de watersnoodramp van 1953 in Zeeland. Mijn gedachten gingen terug naar de indrukwekkende herdenking op 1 februari 2013 in het Muzisch Centrum in Emmeloord.

Continue reading →

Geen reservewiel

,,Ja, zo doen we dat bij Mazda’’

Vrijdag 14 oktober, 10.15 uur. ,,Once I was twenty years old”, zingt m’n dochter mee met de autoradio. ,,Once” was letterlijk gisteren en we lachen om de toepasselijkheid. Maar niet voor lang, vlak voor Koudum rijd ik lek op…, ja waarop eigenlijk? Even afgeleid door de bediening van de navigatieknop, iets te dicht bij de berm en klap! ,,Mama!”, klinkt het verwijtend, geschrokken naast me.

Continue reading →

Met de bus mee

“Rijdt er in de Noordoostpolder geen trein?”

,,Met de bus!? Rijdt er in de Noordoostpolder geen trein?”, vroeg een medebeheerder van een lokale website van nieuws.nl me, nadat ik gereageerd had op zijn vraag waar ik vandaan kwam en hoelang ik over de reis naar Amsterdam had gedaan. ,,Een trein! Nou nee, en die gaat er niet komen ook.”

Continue reading →